اثربخشی آموزش کارآفرینی بر بهبود کیفیت زندگی خانوادگی و درآمد خانواده‌های بی بضاعت

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه حسابداری، دانشگاه کردستان

2 استاد‏یار گروه مشاورهی خانواده، دانشگاه کردستان

چکیده

هدف: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش کارآفرینی بر بهبود کیفیت زندگی خانوادگی و درآمد خانوارهای
بی‌بضاعت صورت گرفت.
      روش: طرح تحقیق از نوع آزمایشی با پیش و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌ی تحقیق شامل کلیه‌ی خانوارهای با درآمد پایین‌تر از صدهزار تومان در شهر سنندج بود که از این جامعه طبق فراخوان 200 نفر برای شرکت در کارگاه آموزش کار آفرینی ثبت نام کردند و با استفاده از پرسش‌نامه‌ی کیفیت زندگی و مصاحبه‌ی تشخیصی تکمیلی در مورد درآمد خانوارها، 106 نفر از 200 نفر ثبت نام شده دارای شرایط شرکت در کارگاه تشخیص داده شدند. از این جامعه به‌شیوه‌ی تصادفی 60 مرد سرپرست خانوار انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 30 نفری (آموزش کارآفرینی و گواه) قرارگرفتند. با استفاده از پرسش‌نامه‌ی کیفیت زندگی و مصاحبه‌ی تشخیصی تکمیلی در مورد درآمد خانوارها، داده ها در سه مرحله‌‌ی پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری مورد ارزیابی و آزمون قرار گرفتند.
      یافته‌ ها: نتایج تحلیل کواریانس چندمتغیّری نشان داد که آموزش کارآفرینی بر بهبود کیفیت زندگی و درآمد خانوارهای بی بضاعت مؤثّر بوده و اثر آن‌ها در مرحله‌ی پی‌گیری ماندگار است.
      نتیجه گیری: از طریق آموزش کارآفرینی می‌توان کیفیت زندگی را ارتقاداد و به افزایش درآمد خانواده های بی بضاعت کمک نمود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effectiveness of Entrepreneurship Training on Improving the Quality of Family Life and Destitute families’ Income

نویسندگان [English]

  • Mohamad NazariPour 1
  • Naser Yoosefi 2
1 Assistant Professor of Accounting ,University of Kurdistan
2 Associate professor of counseling, University of Kurdistan
چکیده [English]

Purpose: This research was conducted aim at studying the effectiveness of entrepreneurship training on improving the quality of family life and destitute families’ income.
Methods: Research design was the type of pre and post-test of experimental with control group. The research population includes all families with income lower than 100000 toman in Sanandaj city. In order to participate in the entrepreneurship training workshop, 200 people of population enrolled. Using the quality of life questionnaire and further diagnostic interview about families’ income, it was determined that 106 people out of 200 people registered had the qualification to participate the workshop. From this population, 60 males’ head of household was selected in a random manner and they were divided randomly into two groups of 30 people (entrepreneurship training and witness). Through the quality of life questionnaire and further diagnostic interview about families’ income, data was tested in three stages: pretest, posttest and follow-up.
Findings: The results of multivariate analysis of covariance revealed that the entrepreneurship training is effective on improving the quality of family life and destitute families’ income and its effect is stable in follow-up stage.
Conclusion: Through the entrepreneurship training can promote the quality of family life and increase the destitute families’ income.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Improving the quality of family life
  • Increasing the families income
  • Entrepreneurship Training