پیش بینی رضایت زناشویی بر اساس ارتباط و صمیمت جنسی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرمانشاه

2 گروه مشاوره، دانشگاه خوارزمی، تهران

چکیده

هدف: هدف اصلی پژوهش حاضر پیش بینی رضایت زناشویی از روی دو عامل(صمیمیت جنسی و ارتباط) بود و بر ماهیت رابطه‌ی متعامل این دو متغیّر در این پیش بینی تأکید داشت و بدین منظور از فنون معادلات ساختاری بهره جست.
       روش: در این مطالعه هم‌بستگی، نمونه‌ی پژوهش 266 نفر(125 مرد،141 زن) والدین دانش آموزان مدارس ابتدایی و راهنمایی شهر کرمانشاه در سال 1390 بودند، که به شیوه‌ی نمونه‌گیری خوشه ای انتخاب شدند. در این مطالعه از مقیاس سازگاری زناشویی(اسپاینر،1976) و پرسش‌نامه‌ی انریچ (اولسن و همکاران، 1987) استفاده شد.
       یافته‏ ها: مدل معادلات ساختاری نشان داد هر دو عامل ارتباط و صمیمیت جنسی  به طور مستقیم و معناداری بر رضایت زناشویی اثر می گذارند. نتایج نشان داد عامل ارتباط با میانجیگری صمیمت جنسی به طور غیرمستقیم به طور معناداری با رضایت زناشویی رابطه داشت.
       نتیجه ‏گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد مهارت‌های ارتباطی زوجین به طور مسقیم می‌تواند سبب خشنودی و رضایت زناشویی آنها شود، امّا بخشی از اثرگذاری آن از طریق صمیمیت جنسی توجیه می شود. مشاوران خانواده می توانند آموزش مهارت‌های ارتباطی و صمیمت جنسی را آماج مداخلات درمانی خویش قرار دهند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Predicting marital satisfaction of communication and sexual intimacy

نویسندگان [English]

  • Mokhtar Arefi 1
  • Farshad Mohsenzadeh 2
1 Assistant Professor of Psychology, Islamic Azad University. Kermanshah Branch
2 Assistant Professor of Counseling, University of Kharazmi
چکیده [English]

Purpose:The purpose of this research was to test a predictive model for marital satisfaction based on sexual intimacy and communication factors, by applying structural equation modeling techniques.
Methods: The sample included 266 people (125 male, 141 female) who were the parents of students in elementary and secondary schools in Kermanshah in 2011. the Dyadic Adjustment Scale (Aspaynr, 1976) and the ENRICH Inventory (Olsen et al, 1987) were used for data collection.
Results:Data analysis by structural equation modeling indicated that both factors (communication and intimacy) have direct and significant affects on marital satisfaction. Results showed that sexual intimacy had a significant mediating effect on the relationship between communication and  marital satisfaction.
Conclusion: The results of this study showed that couples’ communication skills as direct cause of their marital satisfaction, but  through their fluency of intimacy is justified. Family course lorscant each communication skills and sexual intimacy can target their interventions.

کلیدواژه‌ها [English]

  • marital satisfaction
  • sexual intimacy
  • Communication